ราชคหภัณฑ์ กัณฑ์ที่ ๗

              สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า  ทรงพิจารณาเห็นว่าประชาชนชาวมคธเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยอุปนิสัยที่จะรับธรรมเทศนาได้  จึงตั้งพระทัยที่จะประดิษฐานพระพุทธศาสนาในแคว้นมคธก่อน  แต่จำเป็นต้องอาศัยพระเจ้าพิมพิสาร  พระเจ้าแผ่นดินมคธ  และอุรุเวลกัสสปะ  ซึ่งเป็นเจ้าลัทธิผู้มีอายุมาก  โลกสมมติกันว่าเป็นผู้ประเสริฐมานาน  เป็นกำลังช่วย  จึงเสด็จออกจากพาราณสีเสด็จพุทธดำเนินไปยังอุรุเวลาประเทศ  ในระหว่างทางทรงแวะพักที่กัปปาสิกวัน  ป่าฝ้าย  ทรงโปรดภัททวัคคีย์สหาย  ๓๐  คน  ให้บรรลุผลเบื้องต่ำ  ๓  บวชให้แล้วส่งไปประกาศพระพุทธศาสนา

โปรดชฎิลพันหนึ่ง
โปรดพระเจ้าพิมพิสาร
ทรงได้อัครสาวก
ทรงบัญญัติอุปัชฌายวัตรและอาจริยวัตร