ทรงได้อัครสาวก

                  เตน  โข  ปน  สมเยน  สมัยนั้น  ปริพาชกคนหนึ่งนามว่า  สญชัย  อาศัยอยู่  ณ   เมืองราชคฤห์ กับปริพาชกบริษัทจำนวนมาก  พราหมณ์มาณพ  ๒  คน  ชื่อ  สารีบุตร  และโมคคัลลานะ  ออกแสวงหาโมกขธรรมได้ไปบวชประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักของสญชัยนั้น

                  สองสหายไม่พอใจลัทธิสมัยของสญชัย  จึงได้ทำกติกากันว่า  ถ้าใครได้อมตธรรมก่อนจงบอกแก่กัน  ครั้งนั้น  สารีบุตรปริพาชกได้พบพระอัสสชิกำลังเที่ยวภิกษาจารในเมืองราชคฤห์  กิริยามารยาทน่าเลื่อมใส  จึงเข้าไปหาถามถึงศาสดาและอาราธนาให้แสดงธรรม

              พระเถระแสดงอริยสัจ  ๔  โดยย่อว่า  ธรรมทั้งหลายล้วนเกิดแต่เหตุ  พระตถาคตตรัสเหตุแห่งธรรมเหล่านั้น  และตรัสความดับของธรรมเหล่านั้น  (ว่าต้องดับที่เหตุ)  พระมหาสมณะมีปกติตรัสอย่างนี้

                  สารีบุตรปริพาชกฟังธรรมแล้วได้ดวงตาเห็นธรรม  คือบรรลุโสดาปัตติผล  จึงกลับไปบอกแก่โมคคัลลานปริพาชก  พร้อมกับแสดงธรรมให้ฟัง  โมคคัลลานปริพาชกฟังธรรมแล้วได้ดวงตาเห็นธรรม  จึงชวนกันลาอาจารย์สญชัยไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าที่เวฬุวัน  พร้อมปริพาชกที่เป็นบริวารของตน

                  สมเด็จพระบรมศาสดา  ได้โปรดประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทาแก่พวกเขา  ภิกษุผู้เป็นบริวารได้รับฟังธรรมของพระศาสดาได้บรรลุอรหัตผลอยู่ในพรหมจรรย์

                  พระโมคคัลลานเถระ  หลังจากบวชได้  ๗  วัน  ไปทำความเพียรอยู่ที่กัลลวาลมุตตคาม  นั่งโงกง่วงเพราะถูกถีนมิทธนิวรณ์เข้าครอบงำ  พระองค์ทรงทราบจึงเสด็จไปสอน  ท่านฟังโอวาทแล้วบรรลุอรหัตผล

                  ฝ่ายพระสารีบุตรเถระ  บวชได้  ๑๕  วัน  เมื่อพระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ถ้ำสุกรขาตาแสดงเวทนาปริคคหสูตรโปรดทีฆนขปริพาชก  ท่านไปถวายงานพัดอยู่ฟังธรรมไปด้วย  จึงได้สำเร็จอรหัตผล  ณ  สถานที่นั้น

                  ข้อสังเกต  พระสาวกทั้งสองล้วนแต่ได้บรรลุพระอรหัตผลในสำนักของพระศาสดา