ทรงบำเพ็ญทุกรกิริยา

                  พระมหาบุรุษทรงกลัวอกุศลธรรมมีกามวิตกเป็นต้นจะครอบงำจิต  จึงทรงตั้งความเพียรอย่างแรงกล้า    วาระ  ดังนี้
                  วาระที่    ทรงกดพระทนต์ด้วยพระทนต์  กดพระตาลุ  (เพดาน)  ด้วยพระชิวหา  แม้เกิดทุกขเวทนาหลายอย่างก็ยังมีพระสติตั้งมั่นไม่ฟั่นเฟือน  มีความเพียรไม่ย่อหย่อน
                  วาระที่    ทรงประพฤติอปาณกฌาน  การเพ่งไม่มีลมปราณ  คือ  ทรงกลั้นลมหายใจไม่ให้เดินทางช่องพระนาสิก  และพระโอษฐ์

                  วาระที่    ทรงเสวยอาหารลดลงทีละน้อย  จนเหลือมาเสวยครั้งละเท่าเยื่อในเมล็ดบัว  ทำให้พระสรีรกายซูบผอม  พระมังสะหายแฟบ  จนพระตจะแนบกับพระอัฐิ

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘