มาร ๕

                  ขันธมาร                               มารคือปัญจขันธ์
                  กิเลสมาร                             มารคือกิเลส
                  อภิสังขารมาร                       มารคืออภิสังขาร
                  มัจจุมาร                              มารคือมรณะ
                  เทวปุตตมาร                         มารคือเทวบุตร
                                                            วิ.  ฉยนุสสติ.  ปฐม.  ๒๗๐

              อธิบาย  :  ปัญจขันธ์  ได้ชื่อว่ามาร  เพราะบางทีทำความลำบากให้  อันเป็นเหตุเบื่อหน่าย  จนถึงฆ่าตัวตายเสียเองก็มี  กิเลสได้ชื่อว่ามาร  เพราะตกอยู่ในอำนาจแห่งมันแล้ว  มันย่อมผูกรัดไว้บ้างย่อมทำให้เสียคนบ้าง  อภิสังขารคือกรรมฝ่ายอกุศล  ได้ชื่อว่ามาร  เพราะทำให้เป็นผู้ทุรพล  มัจจุ  คือมรณะ  ได้ชื่อว่ามาร  เพราะตัดชีวิตเสีย.  เทวบุตรผู้มุ่งร้าย  ได้ชื่อว่ามาร  เพราะเป็นบุคลาธิษฐานแห่งสภาวะอันทำลายล้าง  ขึ้นชื่อว่าเทวบุตรไม่ใช่เป็นมารทุกองค์  เป็นเฉพาะผู้มุ่งร้าย  โดยนัยนี้  ปัญจขันธ์ก็ดี  กิเลสก็ดี  อภิสังขารก็ดี  น่าจะหมายเอาเฉพาะส่วนอันให้ร้าย  มัจจุ  น่าจะหมายเอาในเวลาที่ชีวิตกำลังเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน  เช่นถ้ายังเป็นอยู่ต่อไปจะได้บรรลุธรรมพิเศษ  เช่นพระศาสดาทรงปรารภถึงอาฬารดาบส  และอุทกดาบส  เมื่อครั้งทรงพระดำริหาผู้สมควรรับปฐมเทศนา  หรือจักได้สั่งสอนมหาชน  เช่น  พระศาสดาทรงอธิษฐานพระชนมายุเมื่อแรกจะทรงบำเพ็ญพุทธกิจ  ข้าพเจ้าจึงแก้ไว้อย่างนี้

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘