ควรทำความไม่ประมาทในที่ ๔ สถาน

              ๑.  ในการละกายทุจริต  ประพฤติกายสุจริต
              ๒.  ในการละวจีทุจริต  ประพฤติวจีสุจริต
              ๓.  ในการละมโนทุจริต   ประพฤติมโนสุจริต
              ๔.  ในการละความเห็นผิด  ทำความเห็นให้ถูก

อีกอย่างหนึ่ง
              .  ระวังใจไม่ให้กำหนัด  ในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด
              .  ระวังใจไม่ให้ขัดเคืองในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง
              .  ระวังใจไม่ให้หลงในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความหลง
              .  ระวังใจไม่ให้มัวเมาในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา
              ความประมาท  คือความขาดสติอันก่อให้เกิดผลเสีย    ประการ  คือ
              .  ให้เกิดการทำความชั่ว
              .  ให้หลงลืมทำความดี
              .  ไม่ทำความดีอย่างต่อเนื่อง
              ความไม่ประมาท  คือความมีสติกำกับใจอยู่เสมอ ให้เกิดความคิดเป็นกุศล  ดังนี้
              .  ไม่ทำความชั่ว
              .  ไม่ลืมทำความดี
              .  ทำความดีให้ดียิ่งขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง
              เมื่อสรุปคำสอนทั้ง    นัย  นี้  ย่อมได้ความไม่ประมาท    ประการ  คือ
              .  ระวังอย่าไปทำความชั่ว
              ๒.  อย่าลืมทำความดี
              ๓.  อย่าปล่อยใจให้ไปคิดเรื่องบาปเรื่องอกุศล

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘