โทษของการหมกอยู่ในโลก

                  ผู้หมกอยู่ในโลกย่อมได้เสวยทุกข์บ้าง  สุขบ้าง  อันสิ่งนั้น ๆ  พึงอำนวย  แม้สุขก็เป็นเพียงสามิส  คือ  มีเหยื่อเจือด้วยของล่อใจเป็นเหตุแห่งความติด  ดุจเหยื่อ  คือ  มังสะอันเบ็ดเกี่ยวไว้  เป็นผู้อันจะพึงจูงไปได้ตามปรารถนา
                  ผู้ไม่ข้องอยู่ในโลก  คือ  บัณฑิตผู้พิจารณาเห็นความเป็นจริงแห่งสิ่งนั้น ๆ ว่าฉันไรแล้ว  ไม่ข้อง  ไม่พัวพันในสิ่งอันล่อใจ  ใคร ๆ  ไม่อาจยั่วให้ติดด้วยประการใดประการหนึ่งย่อมเป็นอิสระแก่ตน
                  สมเด็จพระบรมศาสดาตรัสชวนพุทธบริษัทให้มาดูโลก  มิใช่เพื่อให้หลงชม  ดุจดูละคร     เห็นแก่สนุก  แต่เพื่อให้หยั่งเห็นซึ้งลงไปถึงคุณและโทษแห่งสิ่งนั้น    จะได้ไม่ตื่นเต้นไม่ติดในสิ่งนั้น 
                  ผู้พ้นจากบ่วงแห่งมาร  คือ  ผู้สำรวมจิตไว้อยู่  ไม่ปล่อยให้เพลิดเพลิน  ระเริงพัวพันในสิ่งอันล่อใจ

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘