๓ . ความหมายของสรณะ

              สรณะ  มีความหมายว่า   กำจัด  บีบ   ทำลาย  นำออก  และดับซึ่งภัย  ความหวาดสะดุ้ง  ความทุกข์  ทุคติ  และความเศร้าหมอง  (กิเลส) อธิบายว่า  เมื่อบุคคลเข้าถึงพระพุทธเจ้า     พระธรรม  และพระสงฆ์  โดยการปฏิบัติตามพระธรรม  จนสามารถทำลายกิเลส มีความรัก  โลภ  โกรธ  หลง  เป็นต้นได้   ภัยเป็นต้นเหล่านั้นก็จะถูกกำจัด  หรือถูกทำลายหมดสิ้นไป

              พระพุทธเจ้า  ชื่อว่า  สรณะ  เพราะเป็นผู้กำจัดภัยของสัตว์ทั้งหลาย  ด้วยการนำออกจากสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์  แล้วได้บรรลุซึ่งสิ่งอันเป็นประโยชน์

              พระธรรม  ชื่อว่า  สรณะ   เพราะทรงไว้ซึ่งผู้ปฏิบัติตามไม่ให้ตกไปในอบาย  คือ ไม่ให้กลายสภาพเป็นสัตว์ดิรัจฉาน  เปรต  สัตว์นรก  และอสุรกาย  และช่วยให้ผู้ปฏิบัติตามได้รับความปลอดโปร่งใจ

              พระสงฆ์  ชื่อว่า  สรณะ  เพราะเป็นเนื้อนาบุญของโลก  หมายความว่า พระสงฆ์  ผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบ  ที่เรียกว่า  อริยสงฆ์  ใครได้ถวายจตุปัจจัยแก่ท่าน การถวายนั้นย่อมมีผลมาก  มีอานิสงส์มาก  เกิดความรุ่งเรืองแผ่ไพศาล เพราะเป็นการสนับสนุนคนดีให้มีกำลังทำงานแก่สังคม