อุโบสถศีลมี ๘ สิกขาบท
๑. ปาณาติปาตา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง และใช้ผู้อื่นให้ฆ่า
๒. อทินนาทานา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากลักฉ้อของเขาด้วยตนเอง และ ใช้ผู้อื่นให้ลักฉ้อ
๓. อพรหทจริยา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากประพฤติอสัทธรรม เป็นข้าศึกแก่ พรหมจรรย์
๔. มุสาวาทา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากพูดเท็จคำไม่จริง ล่อลวงอำพรางท่านผู้อื่น
๕. สุราเมรยมชชปมาทฏฐานา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากเหตุเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท คือ ดื่มกินซึ่งน้ำเมาคือสุราและเมรัย และเครื่องดองที่เป็นของทำใจให้คลั่งไคล้ต่าง ๆ
๖. วิกาลโภชนา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากบริโภคอาหารในเวลาวิกาลคือตั้งแต่เที่ยงแล้วไปจนถึงเวลาอรุณขึ้นใหม่
๗. นจจคีตวาทิตวิสูกทสสนา มาลาคนธวิเลปนธารณมณฑนวิภูสนฏฐานา เวรมณี
สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคม เครื่องประโคมต่าง ๆ
ดูการเล่นแต่บรรดาที่เป็นข้าศึกแก่กุศล และลูบทาทัดทรงประดับตกแต่งซึ่งร่างกาย ด้วยระเบียบดอกไม้และของหอม เครื่องทาเครื่องย้อม ผัดผิวต่าง ๆ
๘. อุจจาสยนมหาสยนา เวรมณี สิกขาปทํ สมาทิยามิ
ข้าพเจ้าสมาทานสิกขาบท คือ เว้นจากนั่งนอนบนเตียงตั่ง มีเท้าสูงเกินประมาณ และที่นั่งที่นอนอันใหญ่ และเครื่องปูลาดอันงามวิจิตรต่าง ๆ