สังคายนาครั้งที่ ๓

              ครั้นพระพุทธศาสนาผ่านมาได้  ๒๑๘  ปี  สมัยพระเจ้าอโศกมหาราชครองราชสมบัติ  ณ  ปาตลีบุตรนคร  เกิดเสี้ยนหนามแก่พระธรรมวินัยอีก  เพราะเหล่าเดียรถีย์ปลอมเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา  พระโมคคัลลีบุตร ติสสเถระ  ได้พึงราโชปถัมภ์ในพระเจ้าอโศกมหาราช  กำจัดเดียรถีย์เหล่านั้นออกจากสังฆมณฑลได้แล้ว  พรักพร้อมกับภิกษุสงฆ์องค์อรหันต์ผู้ทรงธรรมวินัยชำระวาทะซึ่งเป็นมลทินแห่งพระพุทธศาสนาเรียบร้อยแล้ว  ประดิษฐานธรรมวงศ์ให้ดำรงสืบมา

                  ตั้งแต่พระศาสดาเสด็จดับขันธปรินิพพานมาเป็นเวลาประมาณ   ๔๕๐  ปี  พุทธบริษัทได้ทรงจำพระธรรมวินัยมาโดยมุขปาฐะ  คือ  การท่องจำ   ไม่ได้จดบันทึกด้วยตัวอักษร

                  ครั้นเวลาผ่านมา ท่านกำหนดว่าประมาณ  ๔๕๐  ปี  แต่พุทธปรินิพพาน  พุทธบริษัทชาวสิงหล  ซึ่งรับพระพุทธศาสนาจากพระมหินทเถระ  แต่ปี  ๒๓๖  หลังพุทธปรินิพพาน  ประชุมกันในอาโลกเลณสถาน  ในมลัยชนบท  ลังกาทวีป  ได้เขียนพระปริยัติธรรมเป็นอักษรจารึกลงไว้ในใบลาน  คล้ายกับการสังคายนาครั้งที่  ๔