ทรงแสดงไตรสิกขาว่าเป็นปฏิปทาแห่งวิมุตติ

                  ทรงแสดงอานิสงส์  (คุณ)  แห่งศีลว่า  เป็นที่ตั้งอันใหญ่แห่งคุณพิเศษชั้นสูง  เหมือนแผ่นดินเป็นที่อาศัยทำงานของมนุษย์  ศีลเมื่อบริบูรณ์ดี  ย่อมก่อให้เกิดสมาธิ  สมาธิที่เกิดจากศีลอันบริสุทธิ์ย่อมมีอานิสงส์ใหญ่ยิ่ง  สมาธิเมื่อมั่นคงดีแล้วย่อมก่อให้เกิดปัญญา  ปัญญาที่เกิดมาจากสมาธิอันแน่วแน่และบริสุทธิ์  ย่อมมีอานิสงส์ใหญ่ยิ่ง  คือ  จะทำให้จิตมีความรู้แจ้งเห็นจริง  เมื่อจิตรู้แจ้งเห็นจริงด้วยอำนาจปัญญาแล้ว  ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะ  คือ  กามาสวะ  ภวาสวะ  และอวิชชาสวะ  ทั้ง  ๓  อย่างไม่มีเชื้อเหลือ  (นิรินธนพินาศ)

                  พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จประทับอยู่ที่อานันทเจดีย์  เขตโภคนคร  ตรัสมหาประเทศ   (เครื่องกำหนดรู้ภาษิตของพระองค์)  ฝ่ายพระสูตร  เรียกว่า  สุตตันติกมหาปเทส  ๔  ใจความย่อว่า  ถ้ามีผู้อื่นมาอ้างพระศาสดา  สงฆ์  คณะ  หรือบุคคล  แล้วแสดงว่านี้เป็นธรรม  เป็นวินัย   เป็นสัตถุศาสน์  อย่าพึงด่วนรับรองหรือด่วนปฏิเสธ  พึงสอบสวนดูกับพระวินัยและพระสูตร  ถ้าขัดแย้งกัน  พึงทราบว่า  นั่นไม่ใช่ธรรม  วินัย  และสัตถุศาสน์  ถ้าตรงกันทั้งพระวินัยและพระสูตร   พึงทราบว่านั่นเป็นธรรม  วินัย  และสัตถุศาสน์