นิพพานตามมติพระพุทธศาสนา

                  มติข้างพระพุทธศาสนา  แยกเหตุอันแต่งสังขาร  (อวิชชา)  เป็นต้นสาย  นิพพานเป็นปลายสาย  ปฏิเสธอัตตา  แต่ยอมรับความเชื่อมถึงกันแห่งจุติจิตในภพหลัง  และปฏิสนธิจิตในภพหน้า  โดยอาการอย่างสืบสันตติในชีวิตเดียวกัน

                  กล่าวความบริสุทธิ์ด้วยประการทั้งปวงแห่งจิต  อันท่องเที่ยวในสังสารวัฏ  ที่การบรรลุพระอรหัต  อันสำเร็จด้วยวิริยะกับปัญญา  ซึ่งต้องบำเพ็ญบารมีเป็นเวลาช้านาน

                  กล่าวถึงการดับแห่งจิตอันบริสุทธิ์  (จิตของพระอรหันต์)  นั้น  ในปัจฉิมชาติ  แล้วไม่เกิดอีก  เป็นถึงที่สุดเพียงนี้  ว่าคือ  นิพพาน