ปัญจวัคคีย์บรรลุพระอรหันต์

              เมื่อภิกษุปัญจวัคคีย์   ตั้งอยู่ในที่สาวกแล้ว  มีอินทรีย์  คือ  ศรัทธาเป็นต้นแก่กล้า     ควรเจริญวิปัสสนาเพื่อวิมุตติแล้ว ครั้นวันแรม ๕ ค่ำ เดือน ๙ ตรัสพระธรรมเทศนาอนัตตลักขณสูตรสั่งสอน  ใจความโดยย่อว่า   รูป   เวทนา   สัญญา  สังขาร   และวิญญาณ  เป็นอนัตตา  คือ  บังคับบัญชาไม่ได้ว่า  จงเป็นอย่างนี้เถิด อย่าเป็นอย่างนั้นเลย  ได้ตรัสถามปัญจวัคคีย์ว่า  รูป  เวทนา   สัญญา   สังขาร   และวิญญาณ  เที่ยง    เป็นสุข  เป็นอัตตา  หรือไม่เที่ยง  เป็นทุกข์  เป็นอนัตตา  ทูลตอบว่า    ไม่เที่ยงเป็นทุกข์      เป็นอนัตตา  จึงตรัสให้ละความถือมั่นในรูป  เวทนา  สัญญา  สังขาร   และวิญญาณนั้นเสีย  แล้วถือด้วยปัญญาตามความจริงว่า  นั่นไม่ใช่ของเรา  นั่นไม่ใช่เป็นเรา  นั่นไม่ใช่ตนของเรา

              เมื่อพระศาสดาตรัสพระธรรมเทศนาแสดงอนัตตาลักษณะอยู่      จิตของภิกษุปัญจวัคคีย์  ผู้พิจารณาภูมิธรรมตามกระแสเทศนานั้น  พ้นแล้วจากอาสวะทั้งหลาย  ไม่ถือมั่นด้วยอุปาทาน

              ครั้งนั้น มีพระอรหันต์ขึ้นในโลก ๖ องค์ คือ พระศาสดา  ๑  สาวก  ๕  ด้วยประการฉะนี้