๕. เสวนาวรรค คือ หมวดคบหา

                        ๒๖.  อสนฺเต  นูปเสเวยฺย                     สนฺเต  เสเวยฺย  ปณฺฑิโต
                                 อสนฺโต  นิรยํ  เนนฺติ                   สนฺโต  ปาเปนฺติ  สุคตึ
                        บัณฑิตไม่พึงคบอสัตบุรุษ  พึงคบสัตบุรุษ  เพราะอสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก  สัตบุรุษย่อมให้ถึงสุคติ
                        ( โพธิสตต )                                                       ขุ.  ชา.   วีส.  ๒๗ / ๔๓๗.

                        ๒๗.   ตครํ    ปลาเสน                       โย  นโร  อุปนยฺหติ
                                 ปตฺตาปิ  สุรภี  วายนฺติ                เอวํ  ธีรูปเสวนา
                        คนห่อกฤษณาด้วยใบไม้  แม้ใบไม้ก็หอมไปด้วยฉันใด  การคบกับนักปราชญ์  ก็ฉันนั้น
                        ( โพธิสตต )                                                       ขุ.  ชา.   วีส.  ๒๙ /๔๓๗.

                        ๒๘.    ปาปชนสํเสวี                    อจฺจนฺตสุขเมธติ
                                 โคธากุลํ  กกณฺฏาว                     กลึ  ปาเปติ  อตฺตนํ
                        ผู้คบคนชั่ว  ย่อมถึงความสุขโดยส่วนเดียวไม่ได้  เขาย่อมยังตนให้ประสบโทษ  เหมือนกิ้งก่าเข้าฝูงเหี้ยฉะนั้น
                        ( โพธิสต)                                                       ขุ.  ชา.   เอก.  ๒๗/๔๖.

                        ๒๙.   ปาปมิตฺเต  วิวชฺเชตฺวา                 ภเชยฺยุตฺตมปุคฺคเล
                                 โอวาเท  จสฺส  ติฏฺเฐยฺย               ปตฺเถนฺโต  อจลํ  สุขํ
                        ผู้ปรารถนาความสุขที่มั่นคง  พึงเว้นมิตรชั่วเสีย  คบแต่บุคคลสูงสุด  และพึงตั้งอยู่ในโอวาทของท่าน
                        (  วิมลเถร )                                                       ขุ.  เถร.   ๒๖ / ๓๐๙.
                       
                        ๓๐.   ปูติมจฺฉํ  กุสคฺเคน                      โย  นโร  อุปนยฺหติ
                                 กุสาปิ  ปูติ  วายนฺติ                    เอวํ  พาลูปเสวนา
                        คนห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา  แม้หญ้าคาก็พลอยเหม็นเน่าไปด้วยฉันใด  การคบกับคนพาลก็ฉันนั้น
                        ( ราชธีตา  )                                     ขุ.  ชา.  มหา.  ๒๘ / ๓๐๓.       

                        ๓๑.   ยาทิสํ  กุรุเต  มิตตํ                     ยาทิสญจูปเสวติ,
                                 โสปิ  ตาทิสโก  โหติ                    สหวาโส  หิ  ตาทิโส
                        คบคนเช่นใดเป็นมิตร  และสมคบคนเช่นใด  เขาก็เป็นคนเช่นนั้น  เพราะการอยู่ร่วมกันย่อมเป็นเช่นนั้น
                        ( โพธิสตต )                                           ขุ.  ชา.  วีส.  ๒๗ / ๔๓๗.

                        ๓๒.   สทฺเธน    เปสเลน 
                                 ปญฺญวตา  พหุสฺสุเตน 
                                 สขิตํ  หิ  กเรยฺย  ปณฺฑิโต
                                 ภทฺโท  สปฺปุริเสหิ  สงฺคโม
                        บัณฑิต  พึงทำความเป็นเพื่อนกับคนมีศรัทธา  มีศีลเป็นที่รัก  มีปัญญาและเป็นพหุสูต     เพราะการสมาคมกับคนดี  เป็นความเจริญ
                        ( อานนทเถร )                                        ขุ.  เถร.   ๒๖/ ๔๐๔.
…………………………       …………………………

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘