นักลงทุนที่ไม่มีเวลา

ก่อนที่จะเริ่มต้นทำอะไรใหม่ ๆ อย่างเต็มตัว สิ่งที่ต้องทำอย่างแรกคือเคลียร์ของเก่า หรือทบทวนชีวิตเสียก่อน
สองปีที่ผ่านมา ผมดำเนินชีวิตนักลงทุนกับนักเรียน MBA เป็นทางคู่ขนาน คือทำไปพร้อม ๆ กัน
สำหรับการเป็นนักลงทุน เวลาถูกนำไปใช้ในการติดตามข่าวสาร และข้อมูล ขัดเกลาความคิด ความรู้ในธุรกิจอุตสาหกรรมต่าง ๆ
โดยเฉพาะชีวิตหลังจาก subprime crisis เป็นชีวิตที่เรียกได้ว่าเหี้ยมโหด การติดตามข่าวสารต้องขยายวงจากในประเทศ ออกไปเป็นทั่วโลก การดูตัวเลขมากมาย ทำเอาผมใช้เวลาหลายชั่วโมงในแต่ละวัน เพื่อไม่ให้เสียโอกาส และตกขบวนรถไฟที่อาจจะเกิดขึ้นไม่กี่ครั้งในชีวิต
ดังนั้นสิ่งแรกที่จะต้องทำก่อนที่จะเป็นผู้ประกอบการมือใหม่เต็มตัว คือการจัดการเวลาของชีวิตนักลงทุนของตัวเองให้ลงตัวเสียก่อน
การลงทุนห้าปีที่ผ่านมาของผม เป็นแนวทาง value investor(VI) มาโดยตลอด แต่มาภายหลังเหมือนกับว่าแนวคิดนี้จะถูกกลืน กินไปเนื่องจากความผันผวนมากของตลาด ทำให้ต้องติดตามตลาดมากขึ้น เฝ้าหน้าจอบ่อยขึ้น
การลงทุนแบบ VI เหมือนการถือศีล ที่โอกาสจะพลั้งเผลอ มีมากมาย ผมเคยถือหุ้นบางตัวที่คิดว่าจะถือไปโดยตลอด ซื้อมาในราคาที่เหมาะสมมากช่วงตลาด crash แต่กำไรแค่ 50-100% ในเดือนเดียว ทำเอาผมขายทิ้งหมด เพื่อ short และหากำไรส่วนต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ โดยเสียโอกาสกำไร หลายสิบเท่าไปตลอดกาล
ดังนั้นหลังจากปรับเปลี่ยนมาหลาย ๆ รูปแบบ ประกอบกับความต้องการเวลามากขึ้น ก็ถึงเวลาที่ผมจะเลือกลงทุนแบบปรมาจารย์คือวอร์เรน บัฟเฟตเต็มตัวเสียที
คือการลงทุนในธุรกิจที่มีอนาคตยาวไกล ในราคาเหมาะสม และถือไปเรื่อย ๆ จนอุตสาหกรรมนั้นจะตกดิน หรือธุรกิจมีปัญหาเสียก่อน
ลงทุนในธุรกิจ ไม่ใช่ในตัวหุ้น ความจำเป็นในการติดตามหุ้นก็จะน้อยลงตามตัว เอาไว้จะเอาแนวคิดการลงทุนของผมมาเรียบเรียงและแชร์ให้ฟัง