การศึกษาในอนาคต(ที่น่าทึ่ง)

ปัจจุบัน"ระบบ การศึกษาของไทย(ของทั้งโลกด้วย)"นี่ล้าหลังสุด .. ผมเคยคิดว่า การเรียนจะสร้างให้ผม "รุ่ง"ในอาชีพการงาน(แต่นั่นไม่ใช่เลย..ผมคิดผิดอย่างแรง) เป็นเวลาหลายปีที่ผม พยายามค้นหา -- Key Success Factor ของชีวิต ว่ามันคืออะไร..

ยุคก่อนใคร"ต้องวิศวะ" แล้วไง จบมาตกงานเกลื่อน ..ต่อมา"ต้องนิเทศ" จบมาก็ --เทศอยู่บ้านเลี้ยงลูก หุ หุ ..ตอนนี้"ต้องบริหารธุรกิจ" จบมาบริหารฝุ่นแทน --จริงๆปัญหามันอยู่ที่ "เรามองแต่ปัจจุบัน แต่กลับลืมมองถึงอนาคต -- การเรียนอย่าง ปริญญาตรี ใช้เวลา 4 ปี สมมุติตอนนี้ อุตสาหกรรมอะไรกำลัง Boom พอเราจบ มันเลิก Boom ไปแล้ว --"อย่างนี้จะไม่ให้ เตะฝุ่นยังไงไหวล่ะครับ"

ดังนั้น สมัยนี้เก่งอย่างเดียวไม่พอ ต้องหัดมอง"ไปข้างหน้า" อย่างตอนนี้ คุณดูซิ Commodity "Boom สุดๆ" หลายคนลงเลย วิชาการทำเหมืองแร่ --ปรากฏกว่าพอคุณจะจบ.. เขาไปสู่ยุค Clean Energy กันหมด กลายเป็นว่า ความรู้ที่คุณอุตส่าห์ทนเรียน"มันหมดอายุ"- (Obsolete Human แย่จัง...) ---วันนี้ถ้าใครคิดเรียนต่อ ต้องคิดดีๆว่า สิ่งที่คุณจะเรียน มันจะมา In Trend ในอนาคตหรือเปล่า แต่อีกมุมคือ เลือกสิ่งที่เรา"รัก"จริงๆ อันนี้ก็ถือว่า (มีมุมมองที่ดี ในการดำรวชีวิต --ได้ทำในสิ่งที่ชอบตลอดชีวิต โดยไม่สนรายได้--"น้อยคนนักที่ทำได้")

สิ่งที่ประสพจริง--- อย่างวิชา "เศรษฐศาสตร์" หรือ วิชา "Finance & Investment" พอมาทำงานจริงๆ --ทุกอย่างมันวิ่งสวนกับ "ทฤษฎี" ตอนแรกๆผมเอาเครื่องมือ Finance มาวิเคราะห์หุ้นอย่างดิบดี สรุป "มันวิ่งสวนทาง ทฤษฎีซะงั้น" เริ่มมาถึงบางอ้อ ที่"เซียนหุ้นรุ่นเก๋า กล่าวว่า หุ้นมันเป็น "ศิลป์"" ไม่มีกฎตายตัว มันพลิกผันตามอารมณ์นักลงทุน คือ ถ้าคุณเข้าใจจิตใจ"นักลงทุนคนอื่น" --"ยังไงคุณก็ชนะ" เหมือนคำกล่าวที่ว่า "รู้เขา รู้เรารบร้อยชนะร้อย"นี่แหละ

---กุญแจ แห่งความสำเร็จมันคือ การเข้าใจ"จิตใจ"ของเพื่อนมนุษย์ คู่แข่ง และ คนที่เราทำงานด้วย นอกเหนือจากนี้ ผมว่ามันเป็นแค่"ผงชูรส" ไอ้หลักการ BCG บ้าบอ จาก Harvard หรือ Wharton อะไรนั่นมันแค่"ผงชูรส" เพราะพอเอาเข้าจริง ..คุณต้องทำงานภายใต้ "ข้อจำกัด" ไม่ว่าจะเป็น ทรัพยากร เช่น งบประมาณ หรือ พนักงานที่ไม่ฉลาด หรือ แม้แต่อิทธิพลมืด --หลายคนจึง พึ่งเข้าใจเหมือนผมว่า "ความรู้ที่เป็นประโยชน์ในชีวิตจริง มันเริ่มนับหนึ่ง จากวันที่คุณ ก้าวเท้าออกจากโรงเรียน นั่นเอง"

การศึกษาในอนาคต(ที่น่าทึ่ง) มันก็คือ การที่เราเปิดรับโอกาสการเรียนรู้ ลองผิดลองถูก --จะเห็นได้ว่า แต่ละคนย่อมสร้าง"องค์ความรู้ที่ต่างกัน" ..นำมาซึ่งความสำเร็จที่ไม่เท่ากัน --สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถถ่ายทอด จากสายเลือดได้ (ไม่งั้น คนเก่ง คงไม่มีลูกโง่ๆ หุ หุ หุ ..)

เส้นทางเดินทุกย่างก้าวที่ผ่านมาในชีวิต มันคือ สิ่งที่"หล่อหลอม"ให้คุณเป็นคนที่ "แตกต่าง" ดังนั้น ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ต้องผ่านการบ่มเพาะจากประสบการณ์ที่ "เหนือธรรมดา เช่น ลูกน้องหักหลัง ,ลูกหนี้โกง ,ตำรวจแกล้ง, ลูกไปติดยา, คู่แข่งเล่นวิชามาร --ใครยิ่งโดน "หนัก"จงยิ้มไว้ เพราะ"เพชร"มันเกิดจาก แรงอัดและแรงกดดันที่มหาศาลของ "คาร์บอน" ซึ่งถ้าแรงกดดันน้อยไป คุณก็จะเป็นแค่"ถ่าน" --สรุปว่า "ไปเลย!! ไปหาความ ล้มเหลว!! ไปหาความผิดหวัง ไปพัง ไปเละ!! แล้วกลับมาเป็น "โคตรเพชรงาม" ฮ่า ฮ่า ...
(((******)))--การศึกษาที่น่าทึ่ง --ให้"พุ่ง"ลงเหว ลึกๆ ยิ่งลึกยิ่งแน่น(ถ้าลึกเกินอาจตายไปเลย)..แต่ถ้าลึกแล้วขึ้นมาได้ คุณ จะเป็น Next ทักษิณ (แจ๋วจริงๆ....ท่านเอ๊ย.........) ปู๋เย้!!!!