ความฝัน 16 ประการของพระเจ้าปเสนทิโกศล ตอนที่ 6

เมื่อ พระบรมศาสดาทรงพยากรณ์นิมิตแห่งความฝันประการที่สามจบแล้ว พระเจ้าปเสนทิโกศลก็ทรงเล่านิมิตแห่งความฝันประการที่สี่ให้พระบรมศาสดาฟัง ต่อว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันฝันเห็นคนทั้งหลาย ไม่ใช้โคตัวโตๆที่มีกำลังพอที่จะลากเกวียนไปได้ แต่พวกเขากลับพากันใช้โคแรกรุ่นที่มีกำลังน้อยและเพิ่งฝึกเทียมเกวียน เมื่อโครุ่นต้องเทียมเกวียนที่มีน้ำหนักมาก สุดท้ายก็ไปไม่ไหวและพากันสลัดแอกหยุดยืนอยู่เฉยๆ นิมิตแห่งความฝันนี้จะมีผลเป็นอย่างไรหรือ พระเจ้าข้า”

 

 

        ครั้นพระบรมศาสดาได้สดับตรับฟังนิมิตแห่งความฝันประการที่สี่ของพระเจ้าปเสน ทิโกศลจบแล้ว พระองค์ก็ทรงพยากรณ์ความฝันว่า “มหาบพิตร ผลของความฝันนี้จะยังไม่เกิดขึ้นในสมัยของพระองค์ และในยุคสมัยที่พระศาสนาของเราเจริญรุ่งเรืองอยู่ แต่จะบังเกิดขึ้นในอนาคตกาล เมื่อโลกถึงยุคเสื่อม ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระราชาผู้มีบุญน้อย และไม่ตั้งอยู่ในธรรม พระราชาในยุคนั้นจะไม่พระราชทานยศตำแหน่งให้แก่เหล่าอำมาตย์ผู้เป็นบัณฑิต นักปราชญ์ที่ฉลาดในราชกิจทั้งปวง แต่จะพระราชทานยศตำแหน่งให้แก่คนหนุ่มๆซึ่งยังขาดประสบการณ์และไม่เข้าใจราช ประเพณีต่างๆ เมื่อไม่สามารถทำราชกิจให้สำเร็จลุล่วงลงไปได้ ก็จะพากันทอดธุระหรือหน้าที่การงานที่ได้รับผิดชอบ (จนเป็นผลทำให้บ้านเมืองได้รับความเสียหาย)-เหมือนดั่งการที่คนจับโคแรกรุ่นมีกำลังน้อย มาเทียมเกวียนแทนโคตัวโตๆ เมื่อลากเกวียนไม่ไหวก็จะพากันยืนดูอยู่เฉยๆ

 

 

        ฉะนั้น ความฝันนี้จะไม่ทำให้เกิดภัยใดๆแก่มหาบพิตรอย่างแน่นอน เพราะสิ่งนี้จักบังเกิดขึ้นในอนาคต ขอเชิญมหาบพิตรตรัสเล่าความฝันประการที่ห้าต่อไปเถิด”