ความฝัน 16 ประการของพระเจ้าปเสนทิโกศล ตอนที่ 11

เมื่อ พระบรมศาสดาทรงพยากรณ์นิมิตแห่งความฝันประการที่แปดจบแล้ว พระเจ้าปเสนทิโกศลก็ทรงเล่านิมิตแห่งความฝันประการที่เก้าให้พระบรมศาสดาฟัง ต่อว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันได้ฝันเห็นสระโบกขรณีที่มีน้ำลึกและเต็มไปด้วยบัวห้าสี รอบๆสระจะมีท่าขึ้นลงอยู่รอบด้าน ทำให้ฝูงสัตว์ต่างพากันลงมาดื่มน้ำโดยรอบ แต่ทว่า...น้ำที่กลางสระกลับขุ่นมัว ส่วนน้ำบริเวณขอบสระโดยรอบที่ถูกฝูงสัตว์เหยียบย่ำกลับใสสะอาด นิมิตแห่งความฝันนี้จะมีผลเป็นอย่างไรหรือ พระเจ้าข้า”
 
หม่อมฉันได้ฝันเห็นสระโบกขรณีที่มีน้ำลึก ฝูงสัตว์ต่างพากันลงมาดื่มน้ำโดยรอบ
 
        ครั้นพระบรมศาสดาได้สดับตรับฟังนิมิตแห่งความฝันประการที่เก้าของพระเจ้า ปเสนทิโกศลจบแล้ว พระองค์ก็ทรงพยากรณ์ความฝันว่า “มหาบพิตร ผลของความฝันนี้จะยังไม่เกิดขึ้นในสมัยของพระองค์ และในยุคสมัยที่พระศาสนาของเราเจริญรุ่งเรืองอยู่ แต่จะบังเกิดขึ้นในอนาคตกาล เมื่อโลกถึงยุคเสื่อม ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระราชาผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ที่เห็นแก่สินบนและมีความลำเอียงชอบตัดสินความโดยไม่ชอบธรรม อีกทั้งยังไร้ซึ่งความเมตตา ไม่มีความอดทน และชอบขูดรีดภาษีจากประชาชน ราวกับเป็นเครื่องหีบอ้อยที่รีดน้ำอ้อยจนหมดเกลี้ยง เมื่อพวกชาวเมืองถูกเก็บภาษีมากเข้าๆ จนไม่มีอะไรจะให้ พวกชาวเมืองจึงพากันอพยพหนีไปอยู่ชายแดน ทำให้ภายในเขตเมืองหลวงจะว่างเปล่าจากผู้คน ส่วนตามเขตชายแดนจะหนาแน่นไปด้วยผู้คน เหมือนดั่งน้ำที่อยู่กลางสระขุ่น ส่วนน้ำที่อยู่ขอบสระกลับใสสะอาด
 
 เมื่อพวกชาวเมืองถูกเก็บภาษีมากเข้าจนไม่มีอะไรจะให้ พวกชาวเมืองจึงพากันอพยพหนีไปอยู่ชายแดน
 
        ฉะนั้น ความฝันนี้จะไม่ทำให้เกิดภัยใดๆแก่มหาบพิตรอย่างแน่นอน เพราะสิ่งนี้จักบังเกิดขึ้นในอนาคต ขอเชิญมหาบพิตรตรัสเล่าความฝันประการที่สิบต่อไปเถิด” 

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘