0091: A Tale of Two Knights

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาแก่องค์หนึ่งกับลูกสาวที่แสนสวย อาณาจักรของพระราชามีเมืองขึ้นอยู่มากมาย แต่ละเมืองล้วนกระด้างกระเดืองหมายจะตีตัวออกห่างอยู่เป็นนิจ พระราชาแก่แล้วจึงไม่อาจออกรบได้ ได้ประกาศว่า ใครก็ตามที่ช่วยออกศึกจะตบรางวัลให้เป็นทองแท่งเท่ากับจำนวนข้าศึกที่สังหาร ได้ในแต่ละครั้งที่ออกรบ และเมื่อใดก็ตามที่เจ้าหญิงมีอายุครบ 16 ปี พระราชาจะยกลูกสาวแสนสวยให้กับผู้ที่สังหารข้าศึกรวมกันได้เป็นจำนวนมากที่ สุด
ในเมืองแห่งนี้มีอัศวินอยู่สองคนที่ออกรบ ห้าวหาญมาก ทั้งสองช่วยพระราชาออกรบอยู่เสมอและสังหารข้าศึกได้เป็นจำนวนมาก ในการออกรบแต่ละครั้ง อัศวินคนแรกเลือกถือดาบด้วยมือขวาเพื่อสังหารศัตรูและถือโล่ด้วยมือซ้าย เพื่อป้องกันตัว ส่วนอัศวินคนที่สองเลือกถือดาบทั้งสองมือเพื่อให้สังหารข้าศึกได้จำนวน มากกว่า อัศวินทั้งสองมีฝีมือที่ยอดเยี่ยมพอๆ กันและเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แต่ด้วยการถือดาบไว้ทั้งสองมือ อัศวินคนที่สองจึงมักสังหารข้าศึกได้เป็นจำนวนมากกว่าเสมอ และได้รับการตบรางวัลเป็นทองแท่งมากกว่าเป็นสองเท่าในแทบทุกสนามรบ   
ใน ใจของเจ้าหญิงนั้น เจ้าหญิงทรงพอพระทัยอัศวินคนแรกที่ใช้ดาบและโล่เป็นอาวุธมากกว่า เพราะอัศวินผู้นั้นมีอุปนิสัยสุภาพ สุขุม เยือกเย็น ต่างกับอัศวินคนที่สองที่มีนิสัยมุทะลุ ก้าวร้าวและโอ้อวด เจ้าหญิงเคยทรงแอบแนะนำให้อัศวินคนแรกเปลี่ยนมาใช้ดาบทั้งสองมือแทนเพื่อจะ ได้สังหารศัตรูได้มากกว่า แต่อัศวินคนแรกก็ยืนกรานที่จะใช้ทั้งดาบและโล่ เสมอมา หลายปีผ่านไป อัศวินคนที่สองจึงร่ำรวยขึ้นกว่าอัศวินคนแรกเป็นอันมาก คำชื่นชม ลาภยศ สรรเสริญ ก็มากกว่าเป็นทวีคูณด้วย เพราะใครๆ ย่อมให้ความสนใจคนที่ได้ที่หนึ่ง ไม่มีใครสนใจคนที่ได้ที่สอง อัศวินคนที่สองชอบยกตนข่มอัศวินคนที่หนึ่งในฐานะคู่แข่งอยู่เสมอ อัศวินคนที่หนึ่งก็ได้แต่นิ่งเฉยเสีย
อยู่มาปี หนึ่ง เกิดสงครามครั้งใหญ่ ข้าศึกได้เตรียมการสะสมกำลังมานานและบุกมามากเป็นพิเศษหมายจะเผด็จศึกให้ได้ จำนวนข้าศึกที่มากกว่าปกติถึงสิบเท่าทำให้สงครามยืดเยื้อมากกว่าทุกครั้งที่ ผ่านมา เหล่าทหารหาญที่เข้าร่วมรบต่างรู้สึกอ่อนล้ามากแล้ว แต่จำนวนข้าศึกก็ยังไม่ได้น้อยลงกลับถูกเสริมกำลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ความ เหนื่อยอ่อนทำให้กำลังของอัศวินทั้งสองถดถอยมาจนใกล้เคียงกับข้าศึก การต่อกรกับข้าศึกจึงไม่ได้ง่ายดายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปากแบบเดิม ทั้งที่ ข้าศึกเหล่านั้นก็เป็นเพียงทหารปลายแถวเหมือนทุกครั้ง สงครามดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่องยาวนานถึงสองวันสองคืนโดยไม่ได้พัก ในที่สุด อัศวินที่สองซึ่งมีแต่ดาบไม่มีโล่ไว้สำหรับป้องกันตัวก็พลาดท่าเสียทีทหาร ปลายแถวคนหนึ่งที่อาศัยจังหวะที่อัศวินที่สองเหนื่อยอ่อนไม่ทันระวังตัว เอาดาบแทงอัศวินที่สองเสียชีวิตกลางสนามรบ สงครามดำเนินต่อไปจนถึงวันที่สาม แม้ฝ่ายของพระราชาจะเป็นฝ่ายชนะแต่ก็ต้องสูญเสียกำลังพลไปเป็นจำนวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งอัศวินคนที่สอง
หลัง สงคราม อัศวินคนที่หนึ่งรอดชีวิตมาได้เพราะมีโล่ไว้ป้องกันตัวอีกทั้งยังสังหารข้า ศึกได้เป็นจำนวนมากอีกด้วย เวลานั้นเจ้าหญิงมีอายุครบ 16 ปีพอดี พระราชาจึงตัดสินยกลูกสาวให้พร้อมทั้งสละราชบัลลังก์ให้อัศวินคนที่สองได้ ปกครองแผ่นดินต่อไป เจ้าหญิงก็รู้สึกพอพระทัยเป็นอันมากที่ได้อภิเษกกับชายผู้เป็นที่รัก