บทที่ 5.2 : สามัญญผลประการที่สอง

เพื่อ เป็นการย้ำความเข้าใจให้หนักแน่นยิ่งขึ้น ในครั้งที่สองพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสถามพระเจ้าอชาตศัตรูให้ต้องทรงขบ คิดอีกครั้งหนึ่งว่า

ถ้าหากชาวนาผู้มั่งคั่ง เคยเสียภาษีให้แก่พระเจ้าอชาตศัตรู ได้ออกบวชเป็นบรรพชิต มีวัตรปฏิบัติเป็นนักบวชที่ดีพร้อมทุกประการ พระเจ้าอชาตศัตรูยังจะมีบัญชาให้ชาวนาผู้นั้นกลับมาทำงาน เพื่อเสียภาษีอากรเหมือนเดิมหรือไม่

พระเจ้าอชาตศัตรูก็ทรงตอบเหมือนในข้อแรกว่า จะไม่ทรงทำเช่นนั้นเด็ดขาด แต่จะทรงให้ความเคารพกราบไหว้ จะถวายการต้อนรับอย่างเหมาะสม จะบำรุงด้วยปัจจัย ๔ และจะถวายความคุ้มครอง ป้องกันอย่างเป็นธรรมอีกด้วย

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงทรงสรุปว่า นี่เป็นผลแห่งการบวชข้อที่สอง คือ ได้รับความเคารพยกย่อง บูชา กราบไหว้ บำรุงด้วยปัจจัย ๔ แม้ จะเคยเป็นชาวนา ต้องทำงานเสียภาษีให้รัฐ แต่ครั้นบวชเป็นบรรพชิต ผู้มีวัตรปฏิบัติตามพระวินัย เป็นนักบวชที่ดีพร้อมทุกประการ แม้กษัตริย์ก็ยังต้องถวายความเคารพ กราบไหว้ ให้การบำรุง ปกป้อง คุ้มครองโดยธรรม

คำตอบของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่กระจ่างในพระทัยของพระเจ้าอชาตศัตรูเป็น อย่างยิ่ง ทรงรู้สึกเหมือนได้เสวยน้ำอมฤต จึงกระหายที่จะได้เสวยเพิ่มขึ้นอีก พระเจ้าอชาตศัตรูจึงตรัสถามพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงสามัญญผลที่ละเอียดประณีต ยิ่งขึ้นไป