สารบัญ

วิชากระทู้ธรรม    ๑
- บทนำ    ๒
- หลักเกณฑ์การแต่งกระทู้    ๔
- วิธีการแต่งกระทู้    ๔
- ตัวอย่างกระทู้ธรรม    ธรรมศึกษาชั้นตรี    ๕
พุทธศาสนสุภาษิต
- ทานวรรค   คือ   หมวดทาน    ๒๑
- ศีลวรรค   คือ   หมวดศีล    ๒๓
- สติวรรค   คือ   หมวดสติ    ๒๕
- ปาปวรรค   คือ   หมวดบาป    ๒๖
- ปุญญวรรค   คือ   หมวดบุญ    ๒๙
วิชาธรรม    ๓๐
- บทนำ    ๓๑
- ธรรมมีอุปการะมาก  ๒    ๓๒
- ธรรมเป็นโลกบาล คือ  คุ้มครองโลก   ๒    ๓๒
- ธรรมอันทำให้งาม ๒    ๓๓
- บุคคลหาได้ยาก ๒    ๓๓
- รตนะ ๓    ๓๔
- คุณของรตนะ ๓    ๓๔
- โอวาทของพระพุทธเจ้า ๓    ๓๔
- ทุจริต   ๓    ๓๔
- กายทุจริต ๓  วจีทุจริต ๔  มโนทุจริต ๓    ๓๕
- สุจริต  ๓    ๓๕
- กายสุจริต  ๓  วจีสุจริต  ๔  มโนสุจริต ๓    ๓๕
- อกุศลมูล ๓    ๓๕
- กุศลมูล  ๓    ๓๖
- สัปปุริสบัญญัติ   ๓     ๓๖
- บุญกิริยาวัตถุ   ๓    ๓๖
- วุฒทิ   คือธรรมเครื่องเจริญ   ๔    ๓๗
- จักร   ๔    ๓๘
- อคติ   ๔    ๓๘
- ปธาน   คือความเพียร   ๔    ๓๙
- อธิษฐานธรรม   ๔     ๔๐
- อิทธิบาท   ๔    ๔๐
- ควรทำความไม่ประมาทในที่   ๔   สถาน    ๔๑
- พรหมวิหาร   ๔    ๔๒
- อริยสัจ   ๔    ๔๓
- อนันตริยกรรม   ๕    ๔๔
- อภิณหปัจจเวกขณะ   ๕    ๔๔
- ธัมมัสสวนานิสงส์   ๕    ๔๖
- พละ   ๕    ๔๗
- ขันธ์   ๕    ๔๗
- คารวะ   ๖    ๔๙
- สาราณิยธรรม   ๖    ๔๙
- อริยทรัพย์   ๗    ๕๑
- สัปปุริสธรรม   ๗    ๕๑
- โลกธรรม   ๘    ๕๓
- บุญกิริยาวัตถุ   ๑๐    ๕๔
- คิหิปฏิบัติ    ๕๖
- ทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์   ๔    ๕๖
- สัมปรายิกัตถประโยชน์   ๔    ๕๖
- มิตตปฏิรูป   ๔    ๕๖
- คนปลอกลอก   มีลักษณะ   ๔    ๕๗
- คนดีแต่พูด   มีลักษณะ   ๔    ๕๗
- คนหัวประจบ   มีลักษณะ   ๔    ๕๗
- คนชักชวนในทางฉิบหาย   มีลักษณะ   ๔    ๕๘
- มิตรแท้   ๔    ๕๘
- มิตรมีอุปการะ   มีลักษณะ   ๔     ๕๘
- มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์   มีลักษณะ   ๔    ๕๘
- มิตรแนะประโยชน์   มีลักษณะ   ๔    ๕๘
- มิตรรักใคร่   มีลักษณะ   ๔    ๕๘
- สังคหวัตถุ   ๔    ๕๘
- ธรรมของฆราวาส   ๔    ๕๙
- มิจฉาวณิชชา   ค้าขายไม่ชอบธรรม   ๕    ๕๙
- สมบัติของอุบาสก   ๕    ๕๙
- ทิศ   ๖    ๖๐
- ปุรัตถิมทิศ   ทิศเบื้องหน้าคือบิดามารดา    ๖๐
- ทักษิณทิศ   ทิศเบื้องขวาอาจารย์    ๖๐
- ปัจฉิมทิศ   ทิศเบื้องหน้า   ภรรยา    ๖๑
- อุตตรทิศ   ทิศเบื้องซ้าย   มิตร    ๖๑
- เหฏฐิมทิศ   ทิศเบื้องต่ำ   บ่าว    ๖๒
- อุปริมทิศ   ทิศเบื้องบน   สมณพราหมณ์    ๖๒
- อบายมุข   ๖    ๖๓
- ดื่มน้ำเมามีโทษ   ๖    ๖๓
- เที่ยวกลางคืนมีโทษ   ๖    ๖๓
- เที่ยวดูการเล่น   มีโทษ   ๖    ๖๓
- เล่นการพนัน     มีโทษ   ๖    ๖๔
- เกียจคร้านทำงาน   มีโทษ   ๖    ๖๔
วิชาพุทธประวัติ    ๖๖
- บทนำ    ๖๗
- ปริจเฉทที่   ๑
- ชมพูทวีปและประชาชน    ๖๘
- วรรณะ   ๔    ๖๘
- การศึกษาของวรรณะ   ๔    ๖๘
- ความเชื่อของชาวชมพูทวีป    ๖๙
- วิธีปฏิบัติเกี่ยวกับความเกิด   ความตายและสุขทุกข์    ๖๙
ปริจเฉทที่   ๒
- สักกชนบท    ๗๐
- ศากยวงศ์    ๗๐
ปริจเฉทที่   ๓
- พระศาสดาประสูติ    ๗๒
- อสิตดาบสเข้าเยี่ยม    ๗๒
- ประสูติได้   ๕   วัน   ทำนายลักษณะ    ๗๒
- ประสูติได้   ๗   วัน   พระมารดาสิ้นพระชนม์    ๗๓
- พระชนมายุ   ๗   ปี   ขุดสระโบกขรณี   ๓   สระ    ๗๓
- พระชนมายุ   ๑๖   ปี   อภิเษกพระชายา    ๗๓
ปริจเฉทที่   ๔
- เสด็จออกบรรพชา    ๗๕
ปริจเฉทที่   ๕
- ทุกรกิริยา   ๓   วาระ    ๗๖
- อุปมา   ๓   ข้อ   ปรากฏ    ๗๗
- ปัญจวัคคีย์หนี    ๗๗
- ความเพียรทางจิตทำให้บรรลุธรรม    ๗๘
- ทรงชนะมาร   ได้ตรัสรู้    ๗๘
ปริจเฉทที่   ๖
- เสวยวิมุตติสุขใต้ร่มมหาโพธิ์   ๗   วัน    ๘๐
- ใต้ร่มอชปาลนิโครธ   ๗   วัน    ๘๐
- ใต้ร่มมุจลินท์   ๗   วัน    ๘๐
- ใต้ร่มราชายตนะ   ๗   วัน    ๘๑
- ทรงตัดสินพระทัยแสดงธรรม    ๘๑
- ทรงพระดำริหาคนผู้สมควรรับเทศนา    ๘๒
- ทรงแสดงปฐมเทศนา    ๘๒
- ปฐมสาวก    ๘๓
เรื่อง    หน้า
- ปัญจวัคคีย์บรรลุพระอรหันต์    ๘๔
ปริจเฉทที่   ๗
- ส่งสาวกไปประกาศพระศาสนา    ๘๕
- ยสกุลบุตรบวช    ๘๕
- สหายพระยสะ   ๕๔   คน   บวช    ๘๖
- ทรงประทานวิธีอุปสมบทแก่สาวก    ๘๖
- ทรงโปรดภัททวัคคีย์สหาย   ๓๐   คน    ๘๗
- ทรงโปรดชฎิล   ๓   พี่น้อง    ๘๗
- ทรงแสดงอาทิตตปริยายสูตร    ๘๗
ปริจเฉทที่   ๘
- เสด็จกรุงราชคฤห์แคว้นมคธ  โปรดพระเจ้าพิมพิสาร    ๘๙
- ความปรารถนา   ๕   ประการ   ของพระเจ้าพิมพิสาร    ๘๙
- ทรงอนุญาตให้ภิกษุรับอาราม    ๙๐
- ทรงได้พระอัครสาวก    ๙๑
- พระโมคคัลลานะบวชได้   ๗   วัน   บรรลุพระอรหันต์    ๙๑
- ทรงแสดงอุบายละทิฏฐิแก้ทีฆนขะ   อัคคิเวสนะโคตร    ๙๑
- ทรงแสดงเวทนา   ๓   ว่าไม่เที่ยง   เป็นทุกข์   ว่างเปล่า    ๙๑
- ผู้หลุดพ้นพูดตามโวหารโลก   แต่ไม่ถือมั่น    ๙๑
- พระสารีบุตรบวชได้   ๑๕   วัน   บรรลุพระอรหันต์    ๙๒
- ทีฆนขะ   ได้ดวงตาเห็นธรรม    ๙๒
ปริจเฉทที่   ๙
- ทรงบำเพ็ญพุทธกิจในมคธชนบท   ประทานอุปสมบท
แก่พระมหากัสสปะ    ๙๔
- มหาสันนิบาตแห่งมหาสาวก    ๙๔
- โอวาทปาฏิโมกข์คำสอนหลักของศาสนา    ๙๕
- ทรงอนุญาตเสนาสนะ    ๙๖
- ทรงแสดงวิธีทำปุพพเปตพลี    ๙๖
- ทรงมอบให้สงฆ์เป็นใหญ่ในกิจ    ๙๗
- ทรงสอนพระศาสนาผ่อนลงมาถึงคดีโลก    ๙๘
- ทรงแสดงวิธีทำเทวตาพลี    ๙๘
ปัจฉิมโพธิกาล
- ทรงปลงอายุสังขาร    ๑๐๐
- ทรงแสดงอภิญญาเทสิตธรรม    ๑๐๐
- ทรงแสดงอริยธรรม   ๔   ประการ    ๑๐๐
- ทรงแสดงมหาปเทส   ฝ่ายพระสูตร    ๔    ๑๐๑
- นายจุนทะถวายปัจฉิมบิณฑบาต    ๑๐๑
- ผิวกายพระตถาคตผ่องใสยิ่ง   ๒   กาล    ๑๐๑
- บิณฑบาตทาน   ๒   คราว   มีผลเสมอกัน    ๑๐๒
- ประทมอนุฏฐานไสยา    ๑๐๒
- ทรงปรารภสักการบูชา    ๑๐๒
- ทรงแสดงสังเวชนีย์สถาน   ๔    ตำบล    ๑๐๓
- ทรงแสดงถูปารหบุคคล   ๔    ๑๐๓
- โปรดสุภัททปริพาชก    ๑๐๓
- ทรงตั้งพระธรรมวินัยเป็นศาสดา    ๑๐๔
- ปัจฉิมโอวาท    ๑๐๔
- ปรินิพพาน    ๑๐๕
อปรกาล
- ถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ    ๑๐๖
- แจกพระสารีริกธาตุ    ๑๐๖
- ประเภทแห่งเจดีย์    ๑๐๗
- ความเป็นมาแห่งพระธรรมวินัย   สังคายนาครั้งที่   ๑    ๑๐๗
- สังคายนา   ครั้งที่   ๒    ๑๐๘
- สังคายนา   ครั้งที่   ๓    ๑๐๘
วิชาเบญจศีลเบญจธรรม    ๑๐๙
คำปรารมภ์     ๑๑๐
เบญจศีล    ๑๑๒
สิกขาบทที่   ๑    ปาณาติปทา     เวรมณี    ๑๑๕
- การฆ่า    ๑๑๕
- กรรมหนัก   กรรมเบา    ๑๑๖
- การทำร้ายร่างกาย    ๑๑๖
- ทรกรรม    ๑๑๗
สิกขาบทที่   ๒   อทินนาทานา    เวรมณี    ๑๑๘
- โจรกรรม    ๑๑๘
- เลี้ยงชีพอนุโลมโจรกรรม    ๑๑๙
- กิริยาเป็นฉายาโจรกรรม    ๑๑๙
- กรรมหนัก   กรรมเบา    ๑๒๐
สิกขาบทที่   ๓   กาเมสุมิจฉาจารา    เวรมณี    ๑๒๑
สิกขาบทที่   ๔   มุสาวาทา   เวรมณี    ๑๒๒
- มุสา   ปด    ๑๒๒
- ทนสาบาน ทำเล่ห์กระเท่ห์ มารยา ทำเลศ เสริมความ  อำความ    ๑๒๓
- กรรมหนัก   กรรมเบา    ๑๒๓
- อนุโลมมุสา    ๑๒๔
- ปฏิสสวะ    ๑๒๔
สิกขาบทที่   ๕ สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา   เวรมณี
- โทษของสุราและสิ่งมึนเมา    ๑๒๕
- วิรัติ   คือความละเว้น    ๑๒๖
- สัมปัตตวิรัติ    ๑๒๖
- สมาทานวิรัติ    ๑๒๗
- สมุจเฉทวิรัต    ๑๒๗
- เบญจกัลยาณธรรม    ๑๒๗
- กัลยาณธรรมในสิกขาบทที่   ๑    ๑๒๘
- กัลยาณธรรมในสิกขาบทที่   ๒    ๑๓๐
- ควรเว้นการงานอันประกอบด้วยโทษ    ๑๓๑
- รักษาทรัพย์ให้พ้นอันตรายและใช้จ่ายพอสมควร    ๑๓๒
- ขยันทำงานสนับสนุนการรักษาศีล    ๑๓๒
- กัลยาณธรรมในสิกขาบทที่   ๓    ๑๓๒
- กัลยาณธรรมในสิกขาบทที่   ๔    ๑๓๓
- กัลยาณธรรมในสิกขาบทที่   ๕    ๑๓๔
- ความรู้จักประมาณอาหารที่จะพึงบริโภค    ๑๓๔
- ความไม่เลินเล่อในการงาน    ๑๓๕
- ความมีสติสัมปชัญญะในการประพฤติตัว    ๑๓๕
- ความไม่ประมาทในธรรม    ๑๓๕
- ความไม่ประมาทในการละทุจริต    ๑๓๖
- ความไม่ประมาทในการประกอบสุจริต    ๑๓๖
- ความไม่ประมาทในโลกธรรม    ๑๓๗