สารบัญ
สารบัญ
เรื่อง หน้า
กระทู้ธรรม
- อักษรย่อบอกนามคัมภีร์ ๑
- จิตตวรรค ๓
- ธัมมวรรค ๕
- วิริยวรรค ๑๓
- สามัคคีวรรค ๑๕
- อัปปมาทวรรค ๑๖
วิชาธรรม
- ๑. นิพพิทา ความหน่าย ๑๙
- โทษของการหมกอยู่ในโลก ๒๐
- อาการสำรวมจิต ๒๑
- มารและบ่วงแห่งมาร ๒๑
- ปฏิปทาแห่งนิพพิทา ๒๒
- อนิจจตา ความไม่เที่ยง กำหนดรู้ได้ ๓ ทาง ๒๓
- สรุปอนิจจลักษณะแห่งสังขาร ๒๔
- อนิจจลักษณะได้ในสังขาร ๒ ๒๕
- อธิบายคำว่า ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา ๒๘
- อนัตตาไม่ใช่มิจฉาทิฏฐิ ๒๘
- ความหน่ายที่เรียกว่า นิพพิทา ๒๙
- ๒ วิราคะ ความสิ้นกำหนัด ๒๙
- ไวพจน์ คือ คำสำหรับเรียกแทนกัน ๓๐
- ๓ วิมุตติ ความหลุดพ้น ๓๒
- อาสวะเป็นไวพจน์แห่งกิเลส ๓๓
- วิมุตติ ๕ ๓๓
- ๔ วิสุทธิ ความหมดจด ๓๕
- บริสุทธิ์ด้วยปัญญา ๓๕
- วิปัสสนาญาณ ๙ ๓๖
- อีกบรรยายหนึ่ง ๓๗
- มรรค ๘ เทียบกับวิสุทธิ ๗ ๓๘
- ๕ สันติ ความสงบ ๔๐
- ๖ นิพพาน ๔๒
- นิพพาน ตามมติพระพุทธศาสนา ๔๓
- นิพพานเป็นอสังขตะ ๔๓
- นิพพานมี ๒ อย่าง ๔๓
- นิพพานศัพท์ ๒ ความหมาย ๔๔
- บาลีแสดงปฏิปทา ๔๔
- สรุปธรรมที่เป็นปฏิปทาแห่งนิพพาน ๔๕
- บาลีแสดงสอุปทิเสสนิพพาน ๔๖
- บาลีแสดงนิพพาน ๒ บรรยาย ๔๘
- สรุปวิธีปลูกฉันทะในนิพพาน ๕๐
- หัวใจสมถกัมมัฏฐาน
- กายคตาสติ ๕๑
- เมตตา ๕๓
- พุทธานุสสติ ๕๖
- กสิณ ๕๙
- จตุธาตุววัตถานะ ๖๑
- วิปัสสนากรรมฐาน ๖๕
- ลักษณะ กิจ ผล และเหตุของวิปัสสนา ๖๖
- วิธีเจริญวิปัสสนาตามนัยพระบาลี ๖๗
- วิธีเจริญวิปัสสนาตามนัยอรรถกถา ๖๘
ปฐมสมโพธิ์ และ พุทธานุพุทธประวัติ
- ชาติกถา กัณฑ์ที่ ๑ ๗๒
- ความเกิดของพระพุทธเจ้าทั้งหลายมีได้ยาก ๗๔
- มหาปุริสลักษณะ ๓๒ ประการ ๗๔
- อภิสัมโพธิกถา กัณฑ์ที่ ๒ ๗๘
- ประโยชน์จากการบำเพ็ญทุกรกิริยา ๘๐
- ทรงเลิกทุกรกิริยา ๘๑
- ตรัสรู้ ๘๑
- จตุตถฌานเป็นบาทแห่งอภิญญา ๘๒
- จตุตถฌานเป็นบาทแห่งวิปัสสนา ๘๒
- อรหัตมรรคญาณเป็นที่มาแห่งญาณทั้งปวง ๘๔
- ธัมมเทสนาธิฏฐานกถา กัณฑ์ที่ ๓ ๘๔
- พระธรรมจักกัปปวัตนสูตร กัณฑ์ที่ ๔ ๘๗
- อนัตตลักขณสูตร กัณฑ์คำรบ ๕ ๘๙
- จาริกกัณฑ์ กัณฑ์คำรบ ๖ ๙๑
- ทรงอนุญาตติสรณคมนุปสัมปทา ๙๓
- ราชคหคภัณฑ์ กัณฑ์ที่ ๗ ๙๔
- โปรดชฎิลพันหนึ่ง ๙๔
- โปรดพระเจ้าพิมพิสาร ๙๖
- ทรงได้อัครสาวก ๙๘
- ทรงบัญญัติอุปัชฌายวัตรและอาจริยวัตร ๙๙
- พุทธกิจกถา กัณฑ์ที่ ๘ ๑๐๐
- ทรงเตรียมพระองค์เพื่อบำเพ็ญสัตตูปการกิจ ๑๐๐
- ทรงบำเพ็ญสัตตูปการกิจ ๒ ประการ ๑๐๐
- อาการที่ทรงแสดงธรรม ๑๐๑
- วิธีฝึกคน ๓ ประการ ๑๐๑
- วิธีสอนคฤหัสถ์ผู้มีอินทรีย์แก่กล้า ๑๐๑
- อุบายวิธีแสดงธรรม ๔ ประการ ๑๐๒
- ธรรมที่เป็นเหตุให้พรหมจรรย์ตั้งอยู่ได้นานและ
เป็นประโยชน์แก่เทวดาและมนุษย์ ๑๐๒
- ปัญญาที่กำหนดนามรูปโดยลักษณะทั้ง ๓
เป็นคุณเบื้องบนแห่งพรหมจรรย์ ๑๐๓
- ยถาภูตญาณทัสสนะเป็นเครื่องถอนคาหะ
ความยึดถือ ๓ ประการ ๑๐๓
- ตัณหา มานะ ทิฏฐิ เป็นปปัญจธรรม ๑๐๔
- อนัตตานุปัสสนาละอัตตวาทุปาทาน ๑๐๔
- พระธรรมชื่อว่า สฺวากฺขาโต ( ตรัสไว้ดี ) ๑๐๕
- อาการที่ทรงบัญญัติพระวินัย ๑๐๕
- ความเป็นมาของ ภิกษุ ภิกษุณี สิกขมานา
สามเณร สามเณรี ๑๐๕
- ทรงอนุญาตการบรรพชาเป็นสามเณร ๑๐๖
- ทรงอนุญาตให้สตรีอุปสมบทเป็นภิกษุณี ๑๐๗
- วิธีบวชสามเณรี ๑๐๗
- นางสิกขมานา ๑๐๗
- สหธรรมิกบรรพชิต ๕ ๑๐๗
- ทรงอาศัยอำนาจประโยชน์ ๑๐ ประการ
บัญญัติสิกขาบทแก่ภิกษุและภิกษุณี ๑๐๘
- ประโยชน์ที่มุ่งหมายแห่งพระธรรมวินัย ๑๐๘
- ทรงแสดงธรรมและบัญญัติวินัยเพื่อประกาศ
สัทธรรม ๓ ประการ ๑๐๙
- บริษัท ๔ ผู้ตั้งอยู่ในเอตทัคคสถาน ๑๐๙
- มหาปรินิพพานสูตร กัณฑ์ที่ ๙ ๑๑๓
- ทรงสั่งสอนพุทธบริษัทด้วยสังเวคกถาและอัปปมาทธรรม ๑๑๔
- เวสาลีนาคาวโลก ทรงเหลียวกลับมาทอดพระเนตร
เมืองไพศาลี ๑๑๔
- ทรงแสดงไตรสิกขาว่าเป็นปฏิปทาแห่งวิมุตติ ๑๑๕
- วันที่นายจุนทะถวายปัจฉิมบิณฑบาต ๑๑๕
- เสด็จสู่กุสินารานคร ๑๑๖
- ประทมอุฏฐานไสยา ๑๑๖
- ทรงดับความเดือดร้อนใจของนายจุนทะ ๑๑๗
- ทรงเปล่งอุทาน ๑๑๗
- มหาปรินิพพานสูตร กัณฑ์ที่ ๙ ( ภาคหลัง ) ๑๑๗
- เสด็จถึงเมืองกุสินารา ประทมอนุฏฐานไสยา ๑๑๗
- ทรงยกย่องปฏิบัติบูชา ๑๑๘
- ทรงแสดงสังเวชนียสถาน ๔ ตำบล ๑๑๘
- ทรงแสดงสังเวชนียสถาน ๔ ตำบล ๑๑๘
- การบูชาพุทธสรีระเป็นกิจของคฤหัสถ์ ๑๑๘
- วิธีปฏิบัติในพระพุทธสรีระ ๑๑๙
- ถูปารหบุคคล ๔ ๑๑๙
- ทรงแสดงข้ออัศจรรย์ ๔ ประการ ในพระอานนท์ ๑๑๙
- ตรัสให้แจ้งข่าวปรินิพพานแก่พวกมัลลกษัตริย์ ๑๒๐
- โปรดสุภัททปริพาชก ๑๒๐
- ปัจฉิมสักขิสาวก ๑๒๑
- ทรงตั้งพระธรรมวินัยเป็นศาสดา ๑๒๑
- ประทานปัจฉิมโอวาท ๑๒๑
- ปรินิพพาน ๑๒๒
- ผู้กล่าวคาถาแสดงธรรมสังเวช ๑๒๒
- ธาตุวิภัชชนกถา กัณฑ์ที่ ๑๐
- ปรินิพพานได้ ๘ วัน ถวายพระเพลิง ๑๒๓
- ส่วนที่ไม่ถูกเพลิงไหม้ ๑๒๓
- กษัตริย์และพราหมณ์ส่งทูตมาขอพระธาตุ ๑๒๓
- โทณพราหมณ์แจกพระธาตุ ๑๒๔
- โทณพราหมณ์ขอทะนานตวงพระธาตุ ๑๒๕
- โมริยกษัตริย์เชิญพระอังคารไปบรรจุ ๑๒๕
- ประเภทแห่งสัมมาสัมพุทธเจดีย์ ๑๒๕
- สังเวชนียสถาน ๔ ตำบล เป็นพุทธเจดีย์ ๑๒๖
- พระพุทธรูปเป็นอุทเทสิกเจดีย์ ๑๒๖
- ธรรมเจดีย์ ๑๒๖
- เจดีย์ ๒ ประเภท ๑๒๖
- เจดีย์ทั้งหมดมี ๔ ประเภท ๑๒๗
- ความเป็นมาแห่งพระธรรมวินัย ๑๒๗
- สังคายนาครั้งที่ ๒ ๑๒๗
- สังคายนาครั้งที่ ๓ ๑๒๘
- ประวัติพระเถระ ๑๖ รูป ผู้เคยเป็นศิษย์พราหมณ์พาวรี ๑๒๙
กรรมบถ
- บทนำ ๑๔๕
- หลักสูตรวิชาวินัย ๑๔๗
- อกุศลกรรมบถ ๑๐ ๑๔๘
- อธิบายอกุศลกรรมบถโดยอาการ ๕ ๑๔๙
- ปาณาติบาต ๑๕๓
- โทษของปาณาติบาต ๑๕๔
- อทินนาทาน ๑๕๖
- โทษของอทินนาทาน ๑๕๖
- กาเมสุมิจฉาจาร ๑๕๘
- โทษของกาเมสุมิจฉาจาร ๑๕๙
- กายกรรมเป็นไปในทวาร ๒ ๑๖๑
- มุสาวาท ๑๖๒
- โทษของมุสาวาท ๑๖๒
- ปิสุณวาจา ๑๖๔
- โทษของปิสุณวาจา ๑๖๔
- ผรุสวาจา ๑๖๖
- โทษของผรุสวาจา ๑๖๗
- สัมผัปปลาปะ ๑๖๙
- โทษของสัมผัปปลาปะ ๑๗๐
- วจีกรรมเป็นไปในทวาร ๒ ๑๗๑
- อภิชฌา ๑๗๓
- อารมณ์ภายนอกเป็นเหตุเกิดอภิชฌาได้ ๑๗๓
- พยาบาท ๑๗๖
- มิจฉาทิฏฐิ ๑๘๐
- นิยตมิจฉาทิฏฐิ ๓ อย่าง ๑๘๐
- โทษของมิจฉาทิฏฐิ ๑๘๑
- มโนกรรมเป็นไปในทวาร ๓ ๑๘๒
- โทษของอกุศลกรรมบถ ๑๐ ๑๘๔
- พฤติกรรมที่เป็นบาป ๔ อย่าง ๑๘๖
- คนชั่วยิ่งกว่าคนชั่ว ๑๘๗
- กุศลกรรมบถ ๑๐ ๑๘๘
- คำว่า กุศลกรรมบถ แปลได้ ๒ นัย ๑๘๙
- ธรรมจริยาและสมจริยา ทางกายมี ๓ ๑๙๐
- ธรรมจริยาและสมจริยา ทางวาจามี ๔ ๑๙๐
- ธรรมจริยาและสมจริยา ทางใจมี ๓ ๑๙๑
- กุศลกรรมบถ ๑๐
ทำให้ได้มนุษยสมบัติ สวรรคสมบัติ และนิพพานสมบัติ ๑๙๕
- อุปนิสัย ๓ อย่าง ๑๙๕
- อธิบายกุศลกรรมบถ ๑๐ โดยอาการ ๕ ๑๙๗
- อานิสงส์ของกุศลกรรมบถ ๑๐ ๑๙๙
- สรุปกุศลกรรมบถ
- เครื่องมือสร้างความดี ๒๐๒
- คนดียิ่งกว่าคนดี ๒๐๗