เลี้ยงลูกให้ “ล้มเหลว” มันดียังไง

ผมชอบคำพูดนึงของ “คุณ ตัน โออิชิ”มากๆ ที่ว่า คนที่สำเร็จมากๆ ย่อมต้องเคยล้มเหลวมามากไม่แพ้กัน… ตรงนี้ มันคือ “สัจธรรม” การที่เดี๋ยวนี้เห็น “พ่อแม่” เลี้ยงลูกแบบ “ไข่ในหิน” ท้ายสุด ลูกไม่เอาไหน สักคน -- ผมว่าจุดนี้คนไทยเราคิดผิด
เพราะเดิมเราเคยยาก ลำบากมา เลยไม่อยากให้ลูกต้องลำบากบ้าง ผลสุดท้าย ลูกก็โดนหลอก --ในที่สุด บั่นปลายของลูกๆ กลับตกอับ (นี่เพราะพ่อแม่ ไม่เข้าใจว่า ความสำเร็จที่ได้มา มันได้จากประสบการณ์ของการก้าวผ่านความล้มเหลวต่างๆที่ สะสมมานั่นเอง)

ดังนั้น การมุ่งแต่สร้างความสำเร็จให้ลูกๆ จึงสร้างเพียง ทางสองแพร่ง…สองอย่างคือ อย่างแรกลูกฆ่าตัวตาย เพราะภูมิคุ้มกันชีวิตต่ำ ไม่เคยผิดหวังเลย พอเจออะไรนิดหน่อย”กูตายดีกว่า” อีกข้อคือ (ให้ลูกไปล้มเหลวตอน…บั่นปลาย)

เพราะ การที่ให้ลูกสะสม แต่ความสำเร็จ ทำให้ชีวิตขาดภูมิคุ้มกันด้านประสบการณ์ ในที่สุดพอเราตายไป ลูกเลยไปโดนหลอก หมดตัวหลังจากนั้น (เพราะความสำเร็จกับความล้มเหลวต้องมาด้วยกัน ซึ่งถ้าเราพยายามสกัดความล้มเหลวให้ออกไป สุดท้ายมันก็ต้อง--- ซัดเข้ามาหาเราอยู่ดี)

ทางออกคือ เรียนที่จะล้ม และก้าวข้ามไป ทุกครั้งที่ล้มเหลว “ต้องก้าวข้ามผ่านไป” --แล้วคุณจะกลายเป็นคนที่สมบูรณ์ และประสบความสำเร็จที่แท้จริง ..ไม่ใช่ความสำเร็จปลอมๆ(ไม่ยั่งยืน) ที่พ่อแม่ หยิบยื่นกิจการให้ทำต่อ --“สุดท้ายก็ไม่รอดอยู่ดี” ก็เพราะมัน (จอมปลอมไง)

… “คุณต้องเรียนรู้ และสร้างเอง” เส้นทางชีวิตและความสำเร็จ มันสืบทอดกันไม่ได้ (วันนี้หลายคนเถียงว่า ผมบริหารได้นี่ไง กิจการครอบครัวยังดีอยู่เลย) ของอย่างนี้ ต้องวัดกันยาวๆครับ

…. คุณหลอกคนอื่นได้ แต่คุณหลอกตัวเองไม่ได้ ถ้าคุณไม่ล้ม คุณไม่มีทาง ยืนเหนือความล้มเหลวได้ เด็กรุ่นใหม่เรียนการขี่จักรยาน และคิดว่าตัวเองเป็นเซียนจักรยาน(โดยที่ไม่เคยลองขี่) ตอนแรกๆลูกน้องพ่อช่วยประคองเลยขี่ได้ คราวนี้ “คะนอง” บอกลูกน้องพ่อ (เต่าล้านปี “กูจะขี่เอง กูเก่ง) สุดท้ายพอลูกน้องพ่อ ปล่อยมือ “จักรยานก็ล้ม” สมน้ำหน้า --ทีน้ีจะโทษใคร???....

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ปัญหาและเฉลยธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันพฤหัสบดี ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นเอก สอบในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๔๓ วันเสาร์ ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ปัญหาและเฉลยวิชาธรรม นักธรรมชั้นโท สอบในสนามหลวง วันเสาร์ ที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘