ค้นหาบล็อกนี้

กำลังโหลด...

ป้ายกำกับ

ดักชิงตัว ณ ปากประตูนรก !!!

ดักชิงตัว ณ ปากประตูนรก !!!

ชื่อ อำไพพร สว่างดี เป็นม่าม้าของคู่แฝดกุ๊ก-กิ๊ก แฟนพันธุ์แท้ของ รร.อนุบาลฯตัวจริง

ณ โลกมนุษย์ตอนนี้ มีหลายคนไม่เชื่อว่ามีชีวิตหลัง ความตาย จึงทำให้ก่อกรรมทำเข็น ด่าว่าพระกันหนักมาก เพราะคิดว่า..ทำชั่วก็ไม่เห็นเป็นไร ในเมื่อตายแล้วสูญ ด้วยเหตุนี้..ลูกจึงขอแสดงตัวตนออกมายืนยันฟันธงว่า..ชีวิตหลังความตายมี จริง โดยอิงจากประสบการณ์ที่เจอจะๆ กับคนในครอบครัวของลูกเอง ซึ่งก็คือ คุณแม่รัชนี ประเสริฐ ซึ่งเป็นคุณแม่แท้ๆของลูกเอง ซึ่งปัจจุบันก็ยังแข็งแรงมีอายุได้ 78 ปีแล้วเจ้าค่ะ

ย้อนไปในวันที่ 31 ธันวาคม 2532 ได้เกิดอุบัติเหตุมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งพุ่งข้ามเลนเข้าชนมอเตอร์ไซด์ของคุณ พ่อที่มีคุณแม่นั่งซ้อนท้ายอยู่ และทันใดนั้นเอง ร่างคุณแม่ก็กระเด็นหัวน๊อตฟาดพื้นอย่างแรงจนสลบคาที่ ทำให้ต้องรีบนำส่งโรงพยาบาลด่วน เพราะกระโหลดร้าวมีเลือดทะลักออกจากหูและจมูกตลอดเวลา

ด้วยเหตุนี้..หมอจึงสอดสายเข้าทางช่องปากเพื่อดูดเลือดที่ทะลักออกจากสมอง เพื่อไม่ให้เลือดคั่ง ซึ่งขณะที่แม่อยู่ห้อง ICU แม่ก็หมดสติไม่รู้สึกตัวใดๆ เลยค่ะ ลูกจึงได้แต่ตกใจและวิงวอนขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์มาช่วยให้แม่รอด และแล้วเหตุการณ์อันไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นจริงๆ คือ หลังจากที่แม่สลบไปถึง 3 วัน แม่ก็ค่อยๆลืมตา

แต่ก็น่าประหลาดสุดๆ เพราะสิ่งที่แม่ถามออกมาประโยคแรกคือ

“แม่ชี..อยู่ที่ไหนๆ..แม่ชีมาที่นี่ไม๊?”

ซึ่งลูกงงมาก..ว่าทำไมแม่ถึงถามซ้ำไปซ้ำมาตลอดเวลา จนลูกถามแม่กลับว่า

“ทำไมพูดถึงแต่แม่ชี..อยากบวชชีเหรอ?”

แม่จึงเล่าว่า..หลังจากที่โดนรถพุ่งชนก็เหมือน Shut Down = ชัตดาวน์ คือ ภาพทุกอย่างดับมืด แล้วมารู้ตัวอีกที ก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

จากนั้นก็มีชาย 3 คนนุ่งหยักรั้งสีแดง ไม่ใส่เสื้อ ผิวดำ ร่างใหญ่กำยำ เดินพุ่งเข้ามาหา ซึ่งตอนนั้น..แม่คิดอะไรไม่ออก รู้แต่ว่า..กลัวมากและต้องเดินตามเขาไป ซึ่งถ้าเดินช้าก็จะโดนหอกที่เค้าถือทิ่มเอา แล้วในที่สุดเค้าก็พาตัวมาถึงปากประตูสูงใหญ่มหึมา

ซึ่งขณะที่แม่กำลังโดนคุมตัวเพื่อผ่านประตูนี่เอง ทันใดนั้น..ก็มีเสียงดังมาจากข้างหลังว่า
“ยังพาเค้าไปไม่ได้ เค้าต้องพาลูกหลานไปสร้างบารมี”

ด้วยเหตุนี้..คุณแม่ก็หันควับมายังต้นกำเนิดเสียง ทำให้เห็นแม่ชีนุ่งขาวห่มขาว ร่างบาง ยืนสงบนิ่งสำรวมอยู่ และพอคุณแม่หันกลับไปมองชายนุ่งหยักรั้ง 3 คนนั้นอีกที ก็ปรากฏว่าหายวับไปราวกับถูกเสก จากนั้นคุณแม่จึงรีบหันไปดูแม่ชีอีกที ซึ่งก็ปรากฏว่า..หายไปเช่นกัน จากนั้นพอคุณแม่มารู้ตัวอีกทีก็พบว่า..ตัวเองอยู่ในห้อง ICU

แต่..เรื่องมันไม่จบง่ายแบบนี้หรอกค่ะ เพราะหลังจากกลับจากโรงพยาบาล คุณแม่ก็บอกแต่ว่า..อยากจะไปตามหาแต่แม่ชีที่ช่วยแม่ไว้ เพื่อไปขอบคุณ ลูกจึงต้องพาแม่ออกอีเว้นเดินสายร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ ตะเวนไปพบแม่ชีตามวัดต่างๆตั้งแต่ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง พะเยา น่าน ตามหาอย่างนี้นาน 2 ปีกว่า

จนกระทั่งมาถึงจุดหมายที่ธุดงคสถานล้านนา เพราะทันทีที่คุณแม่เห็นรูปแม่ชีที่ผนังของศาลา คุณแม่ก็เกิดอาการสตั๊น คือหยุดนิ่งไปชั่วขณะ และจ้องภาพนั้นพร้อมกับโพล่งขึ้นว่า

“แม่ชีคนนี้แหละๆๆ แม่จำได้” แม่พูดซ้ำด้วยอาการดีใจหนักมาก จนทำให้ลูกอึ้งไปเลยค่ะว่า..แม้เหตุการณ์จะผ่านไปถึง 3 ปีแล้วคุณแม่ก็ยังไม่ลืม

ด้วยเหตุนี้เองค่ะ จึงเป็นจุดเริ่มทำให้ครอบครัวเรามาวัดพระธรรมกายครั้งแรก เพื่อมาตามหาแม่ชีในรูป และพอมาถึงวัดในวันอาทิตย์ต้นเดือนก่อนพิธีบูชาข้าวพระ ลูกศิษย์แม่ชีในรูป (ซึ่งก็คือ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์) ต่างยืนเข้าแถวเรียงหน้ากระดานเพื่อต้อนรับขณะท่านเดินผ่าน

ซึ่งลูกก็พาแม่ไปยืนเรียงหน้ากระดานเพื่อให้เห็นท่านด้วย แต่ก็ต้องตลึงสุดขีด เมื่อคุณยายกำลังเดินผ่าน แล้วท่านก็เดินพุ่งเข้ามาจับมือแม่แบบเฉพาะเจาะจง ทั้งๆที่มีตั้งหลายคนในบริเวณนั้น จากนั้นท่านก็พูดขึ้นทันควันว่า.. “มากันแล้วนะ ปลอดภัยแล้วนะ”

ซึ่งคุณแม่ของลูกก็ได้แต่ปลื้มและพูดประโยคเดียวซ้ำๆถี่ๆว่า “ขอบคุณนะคะๆ” จากนั้นคุณยายท่านก็ยิ้มและเดินผ่านไป และนับจากนั้นครอบครัวลูกจึงได้เข้าวัดสร้างบารมีอย่างเข้มข้นมาตลอด ซึ่งเรื่องนี้ช่างเป็นอะไรที่ช็อกโลกจริงๆ ค่ะ

นี่ถ้าลูกไม่เจอกับตัวเอง ก็คงจะเชื่อได้ยาก

ซึ่งลูกก็ขอสรุปข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้ว่า..

1.ชีวิตหลังความตายมีจริง ถ้าไม่เชื่อก็อย่าหลบหลู่ อย่าล้อเล่น เพราะมันเสี่ยง ดังนั้นให้มาพิสูจน์ก่อน

2.คุณ ยายทรงอภิญญาจริง คุณยายท่านไปตามลูกศิษย์ที่เคยมีสายบุญกับท่านให้กลับสร้างบุญกับท่านจริงๆ แล้วท่านก็ไม่ใช่ตัวปลอมอย่างที่โลกโซเชี่ยวปล่อยข่าวมั่ว


3.วิชชาธรรมกายเป็นของจริง อย่าจาบจ้วง เดี๋ยวจะหาว่า..ผู้หญิงสวยและรวยมากคนนี้ไม่เตือน !!
Home Page 7meditation Bookmarks Facebook Twitter Google + YouTube Mobile Radio RSS About Support Send me an  email Print this page