ถอดเทปสัมภาษณ์ชีวิตคุณครูไม่ใหญ่ (ตอนที่ 1) หน้า 10

เดินเลยหลบขึ้นไปบนโรงเรียนชั้นสามซึ่งเป็นที่ไว้ศพของหลวงพ่อ[หลวงปู่สดฯ]ก่อนที่จะย้ายมาอยู่ที่หอหลวงพ่อ พอขึ้นไปบนนั้นก็ไปกราบศพหลวงพ่อท่าน ตอนนั้นก็บอกหลวงพ่อช่วยปิดบังอย่าให้ใครเค้าเห็นเลย ใครมากราบหลวงพ่อก็อย่าให้เค้าเห็น พ่อมาก็ไม่ให้เห็น ใครมาก็ไม่ให้เห็น และความเชื่อมั่นในหลวงพ่อมันมากล้านเปอเซนต์เนี่ยนะ พออธิษฐานพอกราบบอกท่านเสร็จแล้วก็นอนมันตรงนั้นเลย นอนหน้าศพท่าน หน้าศพท่านซึ่งมันก็เป็นที่สาธารณะใครเค้าจะต้องขึ้นมากราบมาไหว้กัน แล้วรู้สึกว่าอยู่ใกล้กับหลวงพ่อไม่ยักกลัว มันอบอุ่นยังไงก็ไม่รู้ แปลกดี นอนหลับไปเลยปล่อยหลับไป ตื่นมาอีกทีนึงก็มีแม่ชีที่อยู่บ้านคุณยายน่ะมาเรียก แล้วก็แปลกเหมือนกันนะ คนก็ไปๆมาๆก็ไม่เห็น ทำไมเค้าไม่เห็นกันก็ไม่ทราบ แปลกดีเหมือนกัน พอไปถึงยายท่านก็ไม่พูดอะไร ยายท่านไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องโยม ท่านมาเล่าหลังจากนั้นสองปีแล้ว เก็บไว้สองปี ใครจะเก็บความลับและเหตุการณ์นั้นได้เนี่ยถึงสองปีเมื่อใจเราพร้อมที่จะรับ เก็บสิ่งนั้นน่ะ คือท่านคิดว่าเรื่องจริงแต่ไม่เกิดประโยชน์อย่าพูดเลย ถ้าพูดไปตอนนั้นหลวงพ่ออาจจะเตลิดไปที่ไหนแล้วก็ไม่ทราบ แต่ท่านเก็บเรื่องจริงที่พูดไปแล้วไม่มีประโยชน์ถึงสองปี แล้วมาเล่าในภายหลังเมื่อพูดแล้วมันมีประโยชน์ ซึ่งตอนนั้นหลวงพ่อรับได้ พอรับได้แล้วมันก็เฉยๆ ท่านก็คุยเรื่องธรรมดา ท่านก็ถาม "เป็นไงไปนอนเป็นยังไงบ้าง เมื่อกี้ออกไปทางไหนหละ?" "มันก็พุ่งหลาวลงไปหนะ" "ไปได้ยังไง้ ช่องมันเล็กนิดเดียว" ท่านว่างั้น "แล้วหมาไม่กัดหรอ?" "ไม่เจอหมาหรอก" ก็ซักถามคุยกันไปแล้วก็ไม่ว่าอะไร ท่านก็ไม่พูดอะไร แปลกดีท่านไม่พูด แล้วก็คุยเรื่องธรรมะกันต่อเหมือนไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น แต่สองปีให้หลังหลวงพ่อถึงได้ทราบ โอ้โห ตอนนั้นใจมันพร้อมแล้ว โยมสนุกไปเลยแหละ (หัวเราะ) สารพัดเลย

[อุบาสิกาถาม "ตอนนั้นหลวงพ่อไม่ได้เรียนหรือเจ้าคะ?"]... เรียนจ๊ะ เรียนตลอด ก็เรียนไม่ได้ขาดเลย แต่โยมพ่อท่านมาบู๊ตลอดเลย ตอนนั้นนะตอนที่หลวงพ่อโดดไปแล้วอะนะ แต่คุณยายท่านไม่ได้พูดซักคำ ท่านเคี้ยวหมากไป ท่านก็นั่งฟังเฉยๆ แล้วท่านก็ตรึกลงไปในธรรมะแล้วท่านก็นั่งฟังเฉยๆ ท่านก็ไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งโยมพ่อเบื่อโยมพ่อก็กลับไป ขันติเป็นเหตุให้ชนะได้ ขันติระงับคุกตะรางได้ ไม่มีขันติตอนนั้นก็ไม่รู้ใครอาจจะเข้าไปอยู่ในคุกก็ได้ เถียงไปเถียงมาเดี๋ยวก็ฆ่ากัน เพราะงั้นท่านก็นั่งเฉยๆ มันมีตบะอยู่ในตัวยังไงก็ไม่ทราบ เคี้ยวหมากไป หมากมีประโยชน์ตอนนี้หรือยังไงก็ไม่รู้เนี่ย (หัวเราะ) แล้วท่านก็ดิ่งธรรมะของท่านไปเรื่อยๆ ท่านก็ดิ่งไปเรื่อย ท่านก็ไม่ได้คิดอะไร คุณยายบอกว่า "ยายก็ไม่ได้คิดอะไร ยายอยู่ในกลางของกลางตลอดเวลา" นี่ในสองปีหลังที่ท่านมาเล่าให้ฟังนะ ยายไม่ได้คิดอะไร แล้วหลวงพ่อก็ไม่ได้ถามอะไร และในที่สุดตัดสินใจไม่ขอเงินทางบ้านจะเรียนโรงเรียนเนี่ยนะ แล้วบุญบันดาลมันก็แปลกดีนะ มันก็มีช่องทางให้เราได้มีเงินเรียนอย่างสบายๆที่สุดในโลก เรียนจบโดยไม่ได้ใช้เงินทางบ้านเลย เพราะอย่างงั้นหลวงพ่อจึงเชื่อมันในบุญอยู่อย่าง ถ้าหากเราตั้งมั่นอยู่ในบุญจริงๆแล้วเนี่ย...[เทปตัด]

.... จบไฟล์แรก ....